logo
mobile-logo
HomeStandard Blog Whole Post (Page 2)
Białoruś, Społeczeństwo, Wiadomości z Polski

Ponad pół miliona podróżnych i blisko dwieście tysięcy samochodów osobowych odprawiono w Kuźnicy i Bobrownikach w ciągu pół roku od otwarcia przejść granicznych. Choć ruch wraca do poziomów sprzed lat, struktura zakupów Białorusinów zmieniła się radykalnie – sankcje unijne niemal całkowicie wygasiły handel elektroniką i materiałami budowlanymi.

Minęło sześć miesięcy od wznowienia ruchu na drogowych przejściach granicznych z Białorusią w Kuźnicy i Bobrownikach. Jak informuje Podlaska Krajowa Administracja Skarbowa, w tym czasie funkcjonariusze odprawili ponad 540 tysięcy podróżnych oraz 180 tysięcy samochodów osobowych w obu kierunkach.

W Bobrownikach, gdzie działa również ruch towarowy, służby celno‑skarbowej odprawiły dodatkowo 6,5 tysiąca autokarów oraz 30 tysięcy ciężarówek. Dane te potwierdzają, że po latach zamknięcia przejść granicznych ruch transgraniczny odbudowuje się dynamicznie.

Od momentu otwarcia przejść zarejestrowano także 68 tysięcy dokumentów Tax Free, na podstawie których podróżni wywieźli z Polski towary o łącznej wartości 62 mln zł. To jednak znacznie mniej niż przed 2022 rokiem – i nie chodzi o liczbę dokumentów, lecz o ich zawartość.

Jak podkreślają zarówno polskie służby, jak i niezależny białoruski portal Nasha Niva, struktura zakupów Białorusinów uległa głębokiej zmianie. Przed wprowadzeniem sankcji dominowały towary o wysokiej wartości: elektronika, sprzęt RTV, komputery, materiały budowlane czy chemia gospodarcza. Dziś większość z nich znajduje się na liście unijnych restrykcji i nie może być wywożona na Białoruś.

W dokumentach Tax Free przeważają obecnie kawa, herbata, odzież, zabawki, drobny sprzęt AGD oraz akcesoria nieobjęte sankcjami – jak worki do odkurzaczy czy maszynki do golenia. To potwierdza obserwacje, że Białorusini skupiają się dziś na zakupach podstawowych produktów codziennego użytku, a nie na kosztownych towarach, które wcześniej napędzały transgraniczny handel.

Choć ponowne otwarcie przejść granicznych miało pobudzić lokalną gospodarkę, zwłaszcza w powiatach przygranicznych, to efekt ekonomiczny jest słabszy od oczekiwań. Ruch osobowy wrócił, ale struktura zakupów – już nie. Sankcje wprowadzone po agresji Rosji na Ukrainę trwale zmieniły model handlu między Polską a Białorusią.

Znadniemna.pl na podstawie Polskiego Radia Białystok, Podlaskiej Krajowej Administracji Skarbowej oraz Nasha Niva, źródło ilustracji: Facebook.com/PodlaskaKAS

0 Comments

Ponad pół miliona podróżnych i blisko dwieście tysięcy samochodów osobowych odprawiono w Kuźnicy i Bobrownikach w ciągu pół roku od otwarcia przejść granicznych. Choć ruch wraca do poziomów sprzed lat, struktura zakupów Białorusinów zmieniła się radykalnie – sankcje unijne niemal całkowicie wygasiły handel elektroniką i

Religia, Wiadomości z Polski, Z-SUPERNEWS

W drodze na niemiecki Katholikentag – największe w Europie spotkanie świeckich katolików –biskup Andrzej Znosko, będący wikariuszem generalnym diecezji pińskiej,  zatrzymał się we Wrocławiu i Fuldzie, gdzie celebrował Msze święte. Modlił się o zgodę między Polską i Białorusią oraz o pamięć o wspólnej katolickiej tradycji oraz historycznej jedności narodów dawnej Rzeczypospolitej. Hierarcha podkreślił, że narody „postawione przez Boga obok siebie” mogą żyć w pokoju, jeśli będą słuchać siebie nawzajem i się rozumieć.

Generalny wikariusz diecezji pińskiej, biskup Andrzej Znosko, uczestniczył w Kongresie Katolików Niemieckich Katholikentag jako oficjalny przedstawiciel Kościoła katolickiego na Białorusi. W drodze na wydarzenie zatrzymał się we Wrocławiu, gdzie odprawił Mszę św. w archikatedrze. Jak napisał na swoim profilu na Instagramie, modlił się „o Boże błogosławieństwo dla Białorusi i Polski, aby nasze narody zawsze żyły w zgodzie i dobrosąsiedztwie, pamiętając o wspólnej katolickiej spuściźnie i sławnym jedności w dawnej Rzeczypospolitej Wielkiego Księstwa Litewskiego i Korony Polskiej”.

Hierarcha zaapelował, by wierni „nie zwracali uwagi na polityczną koniunkturę i chwilowe trudności we wzajemnych relacjach”. Podkreślił, że wierzy w możliwość porozumienia między narodami, „które Bóg postawił obok siebie”, jeśli tylko „nie będą zamykać drzwi, lecz zaczną słuchać i starać się zrozumieć jeden drugiego”.

W drodze na Katholikentag biskup Znosko celebrował również Mszę św. w niemieckiej Fuldzie. Jak zaznaczył w relacji opublikowanej na Instagramie, dziękował tam katolikom w Niemczech „za pomoc w odrodzeniu Kościoła katolickiego na Białorusi po dziesięcioleciach ateistycznych prześladowań ze strony władzy bolszewickiej”. Eucharystię sprawował w intencji dobroczyńców i ofiarodawców diecezji pińskiej.

Biskup Andrzej Znosko pozostaje obecnie jedynym katolickim hierarchą na Białorusi, który – choć bardzo ostrożnie – głosi publicznie wypowiedzi dotyczące sytuacji społeczno‑politycznej w kraju, wojny prowadzonej przez Rosję przeciw Ukrainie oraz konsekwencji komunistycznych represji wobec wierzących.

Znadniemna.pl na podstawie Instagram.com/biskup_andrei/,  na zdjęciu: pośrodku – bp Andrzej Znosko, wikariusz generalny diecezji pińskiej fot.: Instagram.com/biskup_andrei

0 Comments

W drodze na niemiecki Katholikentag – największe w Europie spotkanie świeckich katolików –biskup Andrzej Znosko, będący wikariuszem generalnym diecezji pińskiej,  zatrzymał się we Wrocławiu i Fuldzie, gdzie celebrował Msze święte. Modlił się o zgodę między Polską i Białorusią oraz o pamięć o wspólnej katolickiej tradycji

Historia, Z-SUPERNEWS, Ziemia Grodzieńska

W maju, miesiącu w którym w II Rzeczypospolitej szczególnie honorowano weteranów powstania styczniowego – poprzez defilady, uroczystości i liczne publikacje prasowe – przypominamy postać Mojżesza Rogaczewskiego. Ten skromny żydowski kowal z podgrodzieńskiej wsi Tołoczki dopiero jako ponadstuletni starzec ujawnił, że w młodości walczył w powstaniu styczniowym. Za udział w kilkunastu potyczkach z Rosjanami otrzymał w II RP tytuł weterana–podporucznika. Zmarł w marcu 1934 roku, w wieku 113 lat.

Mojżesz Rogaczewski urodził się około 1823 roku. Pochodził z rodziny żydowskiej osiadłej w okolicach Grodna. Jego ojciec poległ w 1831 roku na Litwie, walcząc w oddziałach generała Antoniego Giełguda w powstaniu listopadowym – tradycja oporu przeciw caratowi była więc w domu Mojżesza żywa od pokoleń.

W młodości Rogaczewski pracował jako kowal. Gdy w 1863 roku wybuchło powstanie styczniowe, czterdziestoletni wówczas mężczyzna pozostawił żonę i dzieci i dołączył do oddziału Jana Stanisława Woyczyńskiego (1831–1905). Według dokumentów, które Mojżesz przedstawił wiele lat później, brał on udział w kilkunastu potyczkach z wojskami rosyjskimi. Przez całe życie nie opowiadał o swojej przeszłości – nawet najbliżsi nie znali szczegółów jego udziału w walkach.

Po upadku powstania Rogaczewski wrócił do Tołoczek, gdzie przez dziesięciolecia pracował jako wiejski kowal. Był człowiekiem skromnym, cieszącym się szacunkiem okolicznych mieszkańców – zarówno Żydów, jak i Polaków. Jeszcze jako stulatek miał pracować przy kuźniczym palenisku, zachowując siły i sprawność.

Dopiero na początku lat 30. XX wieku, gdy wiek i choroba uniemożliwiły mu dalszą pracę, zwrócił się do władz wojskowych z prośbą o przyznanie należnej mu renty weterana. W podaniu ujawnił po raz pierwszy, że był powstańcem styczniowym. Dołączył dowody udziału w walkach, które uznano za wiarygodne. Ministerstwo Spraw Wojskowych – mimo że termin zgłaszania weteranów już minął – przyznało mu tytuł weterana w stopniu podporucznika oraz dożywotnią rentę. Decyzja ta odbiła się szerokim echem w Grodnie i w lokalnej społeczności żydowskiej, a sam ponadstuletni powstaniec w ostatnich latach życia był otoczony powszechną czcią i szacunkiem.

Mojżesz Rogaczewski zmarł w marcu 1934 roku, mając – według ówczesnych wyliczeń – 113 lat. Do końca życia pozostał symbolem niezwykłej wierności sprawie polskiej wolności, a zarazem przykładem udziału Żydów w powstaniu styczniowym – temacie, który dopiero współcześnie odzyskuje należne miejsce w pamięci historycznej.

Znadniemna.pl na podstawie Genealogia.okiem.pl, na zdjęciu: Mojżesz Rogaczewski na fotografii wykonanej w zakładzie żydowskiego fotografa grodzieńskiego – M. Rubinsztejna, fot.: M. Rubinsztejn, Grodno, ok. 1931 r., domena publiczna

0 Comments

W maju, miesiącu w którym w II Rzeczypospolitej szczególnie honorowano weteranów powstania styczniowego – poprzez defilady, uroczystości i liczne publikacje prasowe – przypominamy postać Mojżesza Rogaczewskiego. Ten skromny żydowski kowal z podgrodzieńskiej wsi Tołoczki dopiero jako ponadstuletni starzec ujawnił, że w młodości walczył w powstaniu

Historia, Z-SUPERNEWS

Podczas uroczystości 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino prezydent Karol Nawrocki podkreślił, że starcie z maja 1944 r. było walką dobra z niemieckim złem, a pamięć o nim powinna służyć budowaniu bezpieczeństwa i suwerenności współczesnej Europy. Na Polskim Cmentarzu Wojennym prezydent oddał hołd żołnierzom 2. Korpusu Polskiego i przypomniał o ich kluczowej roli w przełamaniu Linii Gustawa.

W poniedziałek na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino odbyły się główne uroczystości państwowe z okazji 82. rocznicy bitwy. Prezydent Karol Nawrocki mówił, że „nie ma dziś czasu ani miejsca na relatywizm”, a historia II wojny światowej powinna być przedstawiana jasno, aby „wyciągać z niej wnioski i budować nasze bezpieczeństwo, niepodległość i suwerenność”. Przypomniał, że wojnę rozpoczęli „Niemcy owładnięci narodowosocjalistyczną ideologią totalitarną i sowieci owładnięci komunizmem”, a agresja była „atakiem świata antywartości na wolne narody Europy”.

Przemawia Prezydent RP Karol Nawrocki, fot.: MikołajBujak/KPRP

Prezydent podkreślił, że bitwa o Monte Cassino była starciem „niemieckiego zła z dobrem aliantów”, którzy walczyli o wolność kontynentu. Przypomniał, że mimo wcześniejszych nieudanych prób aliantów, to żołnierze 2. Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa przełamali niemiecką obronę na wzgórzu, uznawanym za „teoretycznie nie do zdobycia”. 18 maja 1944 r. patrol 12. Pułku Ułanów Podolskich zawiesił na ruinach klasztoru biało‑czerwoną flagę, otwierając aliantom drogę na Rzym.

W uroczystościach uczestniczyli weterani, rodziny żołnierzy, przedstawiciele organizacji kombatanckich i polonijnych, harcerze oraz reprezentanci władz Polski i Włoch. Prezydent Karol Nawrocki odznaczył Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski mjr. Władysława Dąbrowskiego, jednego z uczestników walk o Monte Cassino.

Znadniemna.pl na podstawie Prezydent.pl, fot.: MikołajBujak/KPRP

0 Comments

Podczas uroczystości 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino prezydent Karol Nawrocki podkreślił, że starcie z maja 1944 r. było walką dobra z niemieckim złem, a pamięć o nim powinna służyć budowaniu bezpieczeństwa i suwerenności współczesnej Europy. Na Polskim Cmentarzu Wojennym prezydent oddał hołd żołnierzom 2.

Kultura, Z-SUPERNEWS, Ziemia Grodzieńska

Dziś, 18 maja 2026 roku, mija 116 lat od śmierci Elizy Orzeszkowej – jednej z najwybitniejszych polskich pisarek, autorki „Nad Niemnem”, od dziesięcioleci związanej z Grodnem. Jej twórczość i działalność społeczna pozostają trwałym elementem dziedzictwa kulturowego nadniemeńskiej ziemi.

Eliza Orzeszkowa zmarła 18 maja 1910 roku w Grodnie, w swoim domu przy dzisiejszej ulicy jej imienia. Jak przypominaliśmy kilka lat temu, jej pogrzeb stał się wielką manifestacją mieszkańców miasta, którzy żegnali pisarkę jako osobę głęboko zaangażowaną w sprawy społeczne, edukacyjne i dobroczynne. Kondukt żałobny przeszedł ulicami Grodna na cmentarz farny, gdzie Orzeszkowa spoczęła obok swojego męża, Stanisława Nahorskiego.

Pamięć o pisarce jest w Grodnie żywa do dziś. W swoim oficjalnym wpisie na facebooku Konsulat Generalny RP w Grodnie podkreślił:

„Konsulat Generalny RP w Grodnie, pamiętając o słynnych Polakach z Grodzieńszczyzny, dzisiaj składa hołd autorce powieści Nad Niemnem w rocznicę jej śmierci. 116 lat temu – w Grodnie – zmarła Eliza Orzeszkowa, pisarka i działaczka społeczna, której powieści dają bogaty obraz życia społecznego epoki.”

Wpis przypomina również o miejscach związanych z pisarką: muzeum jej imienia, grobie Jana i Cecylii Bohatyrowiczów oraz innych punktach na mapie Grodzieńszczyzny, które stały się częścią literackiego i historycznego krajobrazu regionu. Konsulat zwrócił jednocześnie uwagę na obowiązujące ostrzeżenia dotyczące podróży na Białoruś, odsyłając do komunikatu MSZ.

Twórczość Orzeszkowej – zwłaszcza „Nad Niemnem” – pozostaje jednym z najważniejszych świadectw kultury polskiej na Kresach. Jej powieści, głęboko zakorzenione w realiach nadniemeńskiej ziemi, stały się literackim pomnikiem lokalnej historii, pamięci powstańczej i życia codziennego mieszkańców regionu.

Znadniemna.pl, na zdjęciu: Eliza Orzeszkowa na ostatniej fotografii, fot.: domena publiczna / Wikimedia Commons

 

0 Comments

Dziś, 18 maja 2026 roku, mija 116 lat od śmierci Elizy Orzeszkowej – jednej z najwybitniejszych polskich pisarek, autorki „Nad Niemnem”, od dziesięcioleci związanej z Grodnem. Jej twórczość i działalność społeczna pozostają trwałym elementem dziedzictwa kulturowego nadniemeńskiej ziemi. Eliza Orzeszkowa zmarła 18 maja 1910 roku w

Historia, Z-SUPERNEWS

We Włoszech rozpoczęły się państwowe obchody 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino, połączone z 85. rocznicą formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR oraz upamiętnieniem żołnierzy 2. Korpusu Polskiego spoczywających na polskich cmentarzach wojennych. W głównych uroczystościach na Monte Cassino uczestniczy Prezydent RP Karol Nawrocki.

Uroczystości rozpoczęły się 17 maja w Acquafondacie, gdzie odprawiono polową Mszę świętą przy Pamiątkowym Cokole w miejscu pierwotnego pochówku żołnierzy 2. Korpusu Polskiego, połączoną z ceremonią składania wieńców przez delegacje polskie i włoskie. Wcześniej delegacje złożyły kwiaty pod lokalnymi pomnikami upamiętniającymi poległych.

Kolejne punkty obchodów odbywają się w Piedimonte San Germano, gdzie delegacje oddają hołd pod pomnikami żołnierzy 2. Korpusu Polskiego oraz 6. Pułku Pancernego im. Dzieci Lwowskich. Zaplanowano także odsłonięcie medalionu z wizerunkiem odznaki 12. Pułku Ułanów Podolskich.

Centralne uroczystości mają miejsce 18 maja na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino, gdzie spoczywają żołnierze polegli w maju 1944 r. O godz. 16.00 odprawiona zostanie polowa Msza święta z udziałem Prezydenta RP Karola Nawrockiego, a następnie odbędzie się apel poległych i ceremonia złożenia wieńców.

W kolejnych dniach delegacje państwowe odwiedzą miejsca walk 2. Korpusu Polskiego w San Vittore del Lazio, Mignano Montelungo oraz Casamassima, gdzie również zaplanowano Msze święte, apele poległych i składanie wieńców. Uroczystości organizowane są przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Ambasadę RP w Rzymie oraz polskie placówki dyplomatyczne we Włoszech.

Obchody 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino przypominają o jednym z najważniejszych zwycięstw polskiego oręża w II wojnie światowej oraz o żołnierzach gen. Władysława Andersa, którzy przełamali niemiecką obronę na Linii Gustawa, otwierając aliantom drogę na Rzym.

 Znadniemna.pl na podstawie Gov.pl oraz Prezydent.pl, fot.: facebook.com/polskiobserwator.de

0 Comments

We Włoszech rozpoczęły się państwowe obchody 82. rocznicy Bitwy o Monte Cassino, połączone z 85. rocznicą formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR oraz upamiętnieniem żołnierzy 2. Korpusu Polskiego spoczywających na polskich cmentarzach wojennych. W głównych uroczystościach na Monte Cassino uczestniczy Prezydent RP Karol Nawrocki. Uroczystości rozpoczęły

Religia, Z-SUPERNEWS, Ziemia Grodzieńska

Biskup senior diecezji grodzieńskiej Aleksander Kaszkiewicz, obchodzący jubileusz 50‑lecia kapłaństwa, podczas Mszy św. we Wsoli koło Radomia podziękował Kościołowi w Polsce za pomoc w odbudowie życia religijnego na Białorusi po upadku komunizmu. Podkreślił, że posługa polskich kapłanów była kluczowa dla odrodzenia wspólnot katolickich na Grodzieńszczyźnie.

Biskup Aleksander Kaszkiewicz urodził się 23 września 1949 r. w Podgajdziach koło Ejszyszek na Wileńszczyźnie. W 1967 r. ukończył szkołę średnią w Ejszyszkach, a następnie w latach 1971–1976 odbył studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Kownie. Święcenia kapłańskie przyjął 30 maja 1976 r. w Poniewieżu. Po święceniach pracował  w tym mieście jako wikariusz w parafii katedralnej, a od 1981 r. był proboszczem parafii Ducha Świętego w Wilnie.

Podczas jubileuszowej liturgii we Wsoli bp Kaszkiewicz podkreślił rolę polskich duchownych w odbudowie Kościoła na Białorusi:

«Dziękuję za wszystkich kapłanów, którzy po pieriestrojce odważyli się pojechać na Wschód, aby wspierać Kościół, który powstawał z ruin. Dziękuję za dar modlitwy, za pontyfikat św. Jana Pawła II i jego słowa o kapłaństwie zawarte w ‘Darze i Tajemnicy’» – mówił biskup.

13 kwietnia 1991 r. papież Jan Paweł II mianował go pierwszym biskupem diecezji grodzieńskiej, a sakrę przyjął 23 maja 1991 r. Od początku kierował odbudową struktur diecezji, odzyskiwaniem świątyń i formacją miejscowego duchowieństwa. W latach 2006–2015 pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Białorusi.

Homilię podczas jubileuszowej Mszy wygłosił ks. Roman Kotlimowski, który prawie 28 lat posługiwał na Białorusi, m.in. jako wykładowca i prefekt seminarium w Grodnie.

„Dziękuję, że dane mi było poznać, co znaczy służyć całym sercem Kościołowi. Dzisiaj chcemy dziękować Bogu za wszelkie dobro, które wypłynęło z twojego biskupiego serca, szanującego drugiego człowieka. Swoją postawą wprowadzałeś zawsze pokój” – mówił ks. Kotlimowski, który od 1991 r. był także sekretarzem bp. Kaszkiewicza i przez 14 lat odpowiadał za formację sióstr zakonnych w diecezji.

 Znadniemna.pl na podstawie Ekai.pl, fot.: Grodnensis.by

0 Comments

Biskup senior diecezji grodzieńskiej Aleksander Kaszkiewicz, obchodzący jubileusz 50‑lecia kapłaństwa, podczas Mszy św. we Wsoli koło Radomia podziękował Kościołowi w Polsce za pomoc w odbudowie życia religijnego na Białorusi po upadku komunizmu. Podkreślił, że posługa polskich kapłanów była kluczowa dla odrodzenia wspólnot katolickich na Grodzieńszczyźnie. Biskup

Białoruś, Religia, Z-SUPERNEWS

Zajęta przez komornika działka ks. Henryka Okołotowicza w Nowej Myszy – niewielki grunt, stanowiący spadek po rodzicach duchownego i położony w pobliżu jego rodzinnego domu – nie znalazła nabywcy na trzech licytacjach, a wierzyciel został wezwany do potwierdzenia zgody na jej przejęcie w ramach „spłaty długu”.

Według danych białoruskiej platformy aukcyjnej e‑auction nieruchomość o powierzchni 0,12 ha, wystawiona z ceną wywoławczą 6 600 rubli (ok. 8 620 zł – red.), nie przyciągnęła żadnego uczestnika podczas aukcji ogłaszanych na 24 lutego, 7 kwietnia i 14 maja. Teraz, podobnie jak w przypadku jednej z niesprzedanych ikon należących do księdza, wierzyciel ma zdecydować, czy przejmie działkę na własność, co w praktyce oznacza przekazanie jej państwu.

Ks. Henryk Okołotowicz to katolicki duchowny archidiecezji mińsko‑mohylewskiej, wieloletni proboszcz parafii św. Józefa w Wołożynie. Został zatrzymany w listopadzie 2023 r. pod zarzutami o charakterze politycznym i skazany na 11 lat pozbawienia wolności pod zarzutem „zdrady stanu”. Wolność odzyskał po interwencji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej, która doprowadziła do jego zwolnienia z kolonii karnej i przekazania przedstawicielom Watykanu. Razem z o. Andrzejem Juchniewiczem OMI został przewieziony do Rzymu, gdzie obecnie przebywa.

Przebieg wcześniejszych licytacji oraz zakres zajętego mienia opisywaliśmy szerzej w publikacji, z której wynika, że zajmowanie i wyprzedawanie majątku księdza prowadzono mimo jego nieobecności w kraju. Władze uzasadniają konfiskaty rzekomymi „zaległościami finansowymi”, a niesprzedane mienie może być przejmowane przez państwo w ramach mechanizmu „zaspokojenia wierzyciela”.

Znadniemna.pl na podstawie Chrześcijańska Wizja

0 Comments

Zajęta przez komornika działka ks. Henryka Okołotowicza w Nowej Myszy - niewielki grunt, stanowiący spadek po rodzicach duchownego i położony w pobliżu jego rodzinnego domu - nie znalazła nabywcy na trzech licytacjach, a wierzyciel został wezwany do potwierdzenia zgody na jej przejęcie w ramach „spłaty

Religia, Z-SUPERNEWS, Ziemia Brzeska

Kościół katolicki obchodzi dziś uroczystość św. Andrzeja Boboli – patrona Polski, diecezji pińskiej i całego Polesia. Jego męczeństwo, związane z ziemią pińską, pozostaje jednym z najważniejszych świadectw wiary i polskości na Kresach, a kult świętego od pokoleń zajmuje szczególne miejsce w sercach Polaków mieszkających na dawnych ziemiach Rzeczypospolitej.

Św. Andrzej Bobola, jezuita i misjonarz, przez lata posługiwał na Polesiu, gdzie prowadził działalność duszpasterską wśród miejscowej ludności, niosąc Ewangelię w czasach napięć religijnych i narodowych. To właśnie tu, na ziemi pińskiej, zdobył opinię kapłana odważnego, wytrwałego i bliskiego ludziom, a jego kazania i misje parafialne przyciągały wiernych z całej okolicy. Polesie stało się przestrzenią, w której jego duchowa praca przyniosła najobfitsze owoce.

Męczeńska śmierć św. Andrzeja Boboli 16 maja 1657 roku w Janowie Poleskim na zawsze wpisała go w historię tej ziemi. Pojmany przez Kozaków, torturowany i zabity za wierność Kościołowi i Rzeczypospolitej, stał się symbolem niezłomności wiary i świadectwa, które nie poddaje się przemocy. Jego ofiara, złożona na Polesiu, sprawiła, że to właśnie ta część Kresów stała się centrum jego kultu, a pamięć o nim przetrwała nawet wtedy, gdy z mapy znikały kolejne struktury polskiego życia.

Od 1925 roku św. Andrzej Bobola jest patronem diecezji pińskiej, której wierni do dziś otaczają go szczególną czcią. W parafiach Polesia, zarówno tych historycznych, jak i współczesnych, jego wizerunek zajmuje miejsce wyjątkowe, a modlitwy do świętego towarzyszą wiernym w chwilach trudnych i przełomowych. To właśnie na tych terenach, naznaczonych jego posługą i męczeństwem, pamięć o nim przetrwała okres zaborów, okupacji i represji sowieckich, stając się jednym z filarów duchowej tożsamości miejscowych Polaków.

Dzisiejsza uroczystość ma dla mieszkańców Polesia wymiar szczególny. W wielu kościołach odprawiane są nabożeństwa ku czci świętego, a wierni modlą się o wiarę, odwagę i jedność – wartości, których Bobola był niezłomnym świadkiem. Jego postać pozostaje dla Polaków na Kresach nie tylko patronem, lecz także duchowym przewodnikiem, który przypomina o sile tradycji i o tym, że nawet w najtrudniejszych czasach można zachować wierność swoim korzeniom.

Rok 2026 jest również czasem jubileuszu 100‑lecia dwóch polskich prowincji jezuitów, powstałych w 1926 roku. Jezuici podkreślają, że świadectwo św. Andrzeja Boboli – kapłana, który oddał życie za wiarę i jedność Kościoła – pozostaje aktualne także dziś, zwłaszcza dla wspólnot żyjących na dawnych Kresach Rzeczypospolitej. To właśnie tam, gdzie jego misja była najżywsza, pamięć o nim wciąż inspiruje do budowania wspólnoty i zachowania duchowego dziedzictwa.

Dla Polaków na Białorusi, szczególnie tych mieszkających na Polesiu, św. Andrzej Bobola pozostaje patronem bliskim, niemal domowym – kimś, kto zna ich historię, ich trud i ich codzienność. Jego obecność w lokalnej tradycji religijnej i narodowej jest jednym z najtrwalszych pomostów łączących współczesność z dawną Rzecząpospolitą, a dzisiejsza uroczystość przypomina, że duchowe dziedzictwo Kresów wciąż żyje i trwa.

Znadniemna.pl, na portrecie: św. Andrzej Bobola, źródło: domena publiczna

0 Comments

Kościół katolicki obchodzi dziś uroczystość św. Andrzeja Boboli – patrona Polski, diecezji pińskiej i całego Polesia. Jego męczeństwo, związane z ziemią pińską, pozostaje jednym z najważniejszych świadectw wiary i polskości na Kresach, a kult świętego od pokoleń zajmuje szczególne miejsce w sercach Polaków mieszkających na

Religia, Wiadomości z Polski, Z-SUPERNEWS

We wsi Konotopie w woj. kujawsko‑pomorskim trwa budowa monumentalnego pomnika Matki Bożej Bolesnej, który ma osiągnąć ok. 55–55,6 metra wysokości i stać się najwyższą figurą maryjną w Europie. Monument, finansowany w całości przez Grażynę i Romana Karkosików, ma zostać ukończony i poświęcony 15 sierpnia 2026 r., w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Pomnik wznoszony przy Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej obejmuje ok. 40‑metrową figurę oraz potężny cokół w kształcie korony, który będzie pełnił funkcję tarasu widokowego dla pielgrzymów i turystów. Fundatorzy podkreślają, że jest to ich osobiste wotum wdzięczności za otrzymane łaski.

Historia kultu w Konotopiu sięga XIX wieku, gdy miejscowy właściciel majątku, ewangelik Schmakteter, ufundował kaplicę z drewnianą figurą Matki Bożej Bolesnej, którą – według tradycji – otaczał szczególną czcią po cudownym uzdrowieniu swojej córki. Miejsce szybko stało się celem pielgrzymek. Po zniszczeniu kaplicy przez Niemców w 1939 r. kult odrodził się po wojnie, a w latach 2010–2011 Karkosikowie sfinansowali odbudowę i rozbudowę sanktuarium.

Obecna inwestycja jest kontynuacją ich zaangażowania. Roman Karkosik, jeden z najbogatszych polskich przedsiębiorców, unika medialnego rozgłosu i traktuje projekt jako głęboko osobisty akt wiary. Budowa rozpoczęła się w 2025 r. i postępuje szybko. Monument po ukończeniu przewyższy m.in. Chrystusa Zbawiciela w Rio de Janeiro oraz Chrystusa Króla w Świebodzinie.

Znadniemna.pl na podst. APW, KAI oraz „Nasz Dziennik”, fot.: screen z wideo / Wirtualny Toruń

0 Comments

We wsi Konotopie w woj. kujawsko‑pomorskim trwa budowa monumentalnego pomnika Matki Bożej Bolesnej, który ma osiągnąć ok. 55–55,6 metra wysokości i stać się najwyższą figurą maryjną w Europie. Monument, finansowany w całości przez Grażynę i Romana Karkosików, ma zostać ukończony i poświęcony 15 sierpnia 2026

Widget Image
Connect with:
© Znadniemna.pl
Przejdź do treści