Dziś obchodzimy Dzień Babci, a jutro – Dzień Dziadka. Choć wydają się odwieczną tradycją, oba święta mają zaledwie kilkadziesiąt lat i są w pełni polskim pomysłem. Narodziły się z inicjatywy prasy i telewizji, ale szybko stały się jednymi z najbardziej wzruszających dni w naszym kalendarzu.
Dzień Babci pojawił się jako pierwszy. W 1964 roku redakcja „Kobiety i Życia” zaproponowała, by 21 stycznia poświęcić babciom – tym, które trzymają rodzinę w ryzach, pieką najlepsze ciasta i zawsze mają czas na rozmowę. Pomysł podchwyciły inne media, a rok później „Express Poznański”nagłośnił ideę Dnia Babci, wręczając tort Mieczysławie Ćwiklińskiej gwieździe polskiego teatru, kina i estrady z okazji jej 85. urodzin. W 1966 roku „Express Wieczorny” oficjalnie ogłosił 21 stycznia Dniem Babci, a szkoły i przedszkola natychmiast włączyły się w obchody. Tak narodziła się tradycja, która dziś wydaje się oczywista.
Dzień Dziadka dołączył do kalendarza kilkanaście lat później. W latach 70. Telewizja Polska ogłosiła konkurs na wybór odpowiedniej daty. Proponowano różne terminy, ale ostatecznie zwyciężyła najprostsza i najbardziej symboliczna koncepcja: świętować tuż po babciach. W 1978 roku 22 stycznia zaczęto obchodzić jako Dzień Dziadka, a na początku lat 80. święto było już powszechnie znane. Wnuki w całej Polsce zaczęły przygotowywać laurki, wierszyki i przedstawienia – i tak zostało do dziś.
Oba święta przyjęły się błyskawicznie, bo odpowiadały na realną potrzebę. W latach 60. i 70. dziadkowie odgrywali ogromną rolę w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w rodzinach, w których oboje rodzice pracowali zawodowo. Media PRL chętnie promowały wówczas rodzinne wartości, a szkoły i przedszkola natychmiast podchwyciły pomysł. W efekcie Dzień Babci i Dziadka stał się jednym z najbardziej emocjonalnych momentów roku – takim, który łączy pokolenia i przypomina o wdzięczności.
Dziś, gdy obchodzimy Dzień Babci, a jutro Dzień Dziadka, warto pamiętać, że te święta nie są importowane z zagranicy. To polska tradycja, która narodziła się z potrzeby serca i została przyjęta z entuzjazmem. Wnuki wręczają kwiaty, laurki i drobne prezenty, ale najważniejsze pozostaje to, co niewidoczne: czas spędzony razem, rozmowa, wspomnienia. To właśnie one sprawiają, że święta, które powstały z inicjatywy kilku redakcji, stały się jednym z najcieplejszych elementów naszej kultury.
Znadniemna.pl na podstawie Wikipedia.org, źródło ulistracji: temu.com
